- Korkuyorum…
- Korkuyor musun?
……
…
Kısa bir sessizliğin ardından fısıldayarak evet dedi. Ağzından çıkan her harfle birlikte azalan bir tını ile havaya karıştı evet, uzadı… Uzadı… Bir kuş oldu dağları aştı.
Yolcu yolunda gerek demişlerdi ona,
O zaman her Yolcu’ya düşen gibi yoluna gitmeliydi
Şöyle bir baktı ufka doğru usul usul, derin derin, birazda özlemle
Korkuyordu gitmekten ama mecburdu
Ağır ağır adımlarını atarken çamurlu yola,
Sessizce ağladı içinden ardında bıraktıklarına
Bu sefer son muydu, yoksa başka bir başlangıcımıydı
Bilmiyordu… Galiba hiç bilemeyecekti yola çıkmadıkça
Oda düştü böylece yola.
Ne demişti eskiler ‘Yolcu yolunda gerek’…
Yol, Yolcu’yu çağırıyor özlemle
Yolcu, yola gidiyor ürkekçe
