Tanıdığım bir hüzün var içimde,
Uzun zamandır tatmadığım, belki de özlediğim bir hüzün.
Bana yazman gereken zamanı hatırlatan,
“Artık şiir olmak istiyorum” diyen bir hüzün…
Çünkü şiir, en doğru yoldur
Anlatamadıklarını anlatmak, bilinmeyenlerini paylaşmak için.
Bildiklerini göstermek için de güzel olandır şiir yazmak aslında,
Ve sanırım hüzün de farkında bunun.
Bu kez bir başka coşkuyla yazılmak istiyor
Sabırsızlanıyor şiirlerin en kıdemli duygusu;
“Hadi, durma! Ne kadar kasvetli, ne kadar siyah olduğumu göster” diyor insanlara…
Oysa kâğıdım ona inat önümde bembeyaz duruyor.
Kalemiminse ucu bitmiş,
Sanki bu hüznü yazmak istemiyor… devamını oku »
